«شبی که آوای نی تو شنيدم چو آهوی تشنه پی تو دويدم
دوان دوان تا لب چشمه رسيدم نشانه ای از نی و نغمه نديدم
تو ای پری کجايی؟ که رخ نمی نمايی
از آن بهشت پنهان دری نمی گشايی
من همه جا پی تو گشته ام از مه و مهر نشان گرفته ام
بوی تو را، ز گل شنيده ام دامن گل از آن گرفته ام

دل من سرگشته ی توست نفسم آغشته ی توست
به باغ رؤیا ها چو گلت بویم در آب وآیینه چو مهت جویم
تو ای پری کجايی؟
در اين شب يلدا ز پی ات پويم به خواب وبيداری سخنت گويم
تو ای پری کجايی؟
مه و ستاره درد من می دانند که همچو من پی تو سرگردانند
شبی کنار چشمه پیدا شو میان اشک من چو گل وا شو
تو ای پری کجایی؟ که رخ نمی نمایی
از آن بهشت پنهان دری نمی گشایی.»

شعر: ه.ا.سایه
خواننده:حسین قوامی
آهنگ:همایون خرم
تنظیم برای پیانو: جواد معروفی