" من از وقتی تو نوشته هايم را می خوانی می نويسم.
از وقتی اولين نامه ام را نوشتم. نامه ای که نمی دانستم مفهومش چيست.
نامه ای که معنايش را تنها در چشمان تو می يافت.
من هيچ گاه بيش از سه جمله ی اول اين نامه چيزی ننوشته ام :
هيچ باوری نداشتن.منتظر چيزی نبودن.اميد داشتن به آن که روزی که اتفاقی بيفتد.
کلمه ها از زندگی ما عقب هستند.
تو هميشه از آن چه من انتظار داشتم جلوتر بودی.
تو هميشه غير منتظره بودی. "

برگرفته از کتاب غير منتظره از کريستين بوبن