شنبه شب من در پاریس کنسرت گروه ایرانی ِ پالت رفتم و سهند در نیویورک، کنسرتِ ابی. از قرار ِ معلوم هر دو کلی بهمون خوش گذشته و کلی راضی بودیم. اما همچنان یک موضوع ذهن ِ من رو مشغول می کنه! این که چرا در پاریس فقط از این مدل کنسرت های ِ به اصطلاح روشنفکرانانه برگزار می شه و خواننده هایی مثلِ ابی و اندی و کامران و هومن و ... هیچ وقت پاریس نمیان؟ آلمان و انگلیس میان اما پاریس نه! یعنی به خاطر ِ مخاطب هاست؟ البته ایرانی هایی که من این مدت اینجا دیدم، به غیر از دانشجوها، بقیه، بیشتر سیاسی هستند که یک سری عقاید ِ عجیب و غریب دارند و گاهی وقتی راجع به ایران صحبت می کنند آدم یک لحظه شک می کنه که آیا اینها واقعا راجع به همین ایران ِ خودمون حرف می زنند؟! این ها دیگه خیلی توی ِ تخیل هاشون هستند و تنفر همه ذهنشون رو گرفته !

پ.ن. سهند از کنسرت ِ ابی خیلی خوشش اومده و صدای ِ ابی براش خیلی جالب بوده. می گفت وقتی داشته آهنگ ِ "خلیجِ فارس" رو می خوند، همه ساکت شده بودند و محو ِ صدای ِ این آدم!